Archive for สิงหาคม, 2009

กล้วยหอม กับ เนยแข็ง

banana cheese

ผมเป็นคนหนึ่งที่ทานกล้วยหอมเปล่าๆ ไม่ได้ครับ ไม่รู้เป็นยังไง เวลาพยายามจะทานเข้าไป ร่างกายมันพยายามจะ อ๊อก..ก.. ซะทุกที แต่กลับไม่เป็นเวลาที่ทานคู่กับอย่างอื่น เช่น ทานกับไอศครีม ทานกับโรตี เอาไปปั่นเป็นน้ำปั่น แต่อะไรก็ไม่เอร็ดอร่อยเท่าทานกับเนยแข็งครับ สำหรับผมแล้วถ้าจะทานกล้วยหอมเปล่าๆ ให้หมดลูก ก็ต้องทานกับเนยแข็งครับ…

ที่มาที่ไปก็เพราะคุณตาผม นี่ล่ะ ที่ท่านหัดให้ผมติดการบริโภคอย่างนี้มาตั้งแต่ในวัยเด็ก ว่าแล้วมาดูประโยชน์ของทั้งกล้วยหอม และ เนยแข็ง กันดีกว่าครับ… Read the rest of this entry »

ให้ความเห็น

“ยืดอกพกถุง”..เขาว่ากันว่ามีใช้กันมาตั้งแต่ 400 กว่าปีก่อนแล้ว…

ไฟล์:BBFC PG.svg  บทความนี้มีเนื้อหาบางส่วนไม่เหมาะสมสำหรับเด็ก เยาวชนควรใช้วิจารณญาณในการอ่าน และผู้ปกครองควรให้คำแนะนำ

condom

ไปอ่านเจอเข้าโดยบังเอิญ เห็นว่าน่าสนใจดีครับ เลยคัดลอกมาไว้ให้อ่านกันดังนี้ ก่อนคริสต์ศตวรรษที่ 19 เป็นที่ถกเถียงกันในหมู่นักโบราณคดีและนักประวัติศาสตร์ว่ามีการใช้ถุงยางอนามัยมาตั้งแต่สมัยอารยธรรมโบราณหรือไม่ ในอาณาจักรอียิปต์ กรีกและโรมันโบราณ การป้องกันการตั้งครรภ์เป็นภาระหน้าที่ของเพศหญิง และวิธีการคุมกำเนิดที่มีเอกสารยืนยันก็คืออุปกรณ์ที่ใช้กับสตรี ในเอเชียช่วงก่อนศตวรรษที่ 15 มีการบันทึกถึงการใช้ถุงยางอนามัยชนิดสวมครอบเฉพาะส่วนหัวขององคชาต ถุงยางอนามัยในฐานะที่ใช้เป็นอุปกรณ์เพื่อการคุมกำเนิดเป็นที่รู้จักกันเฉพาะในหมู่ชนชั้นสูง ในประเทศจีน ถุงยางอนามัยผลิตจากไหม กระดาษ หรือลำไส้ลูกแกะ ส่วนในญี่ปุ่นจะผลิตจากกระดองเต่าหรือเขาสัตว์ Read the rest of this entry »

ให้ความเห็น

Shrilling Chicken เจ้าไก่ยางจอมโหยหวน…

shrilling chicken

วันนี้ผมได้ของเล่นใหม่มาชิ้นหนึ่ง มันมีชื่อเขียนเอาไว้ตรงสลากกำกับหีบห่อว่า Shrilling Chicken หรือ เจ้าไก่ยางจอมโหยหวน…

ความจริงแล้วของเล่นชิ้นนี้ไม่ได้ใหม่สำหรับผม ผมพบมันครั้งแรกที่ร้านขายของเล่นแห่งหนึ่งที่เมืองโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น เมื่อครั้งที่ได้ไปเยือนเมื่อปลายปี 2551 ที่ผ่านมา ตอนนั้นผมไปบีบเล่นกวนประสาทคนญี่ปุ่นในร้านอยู่นาน ก่อนจะสรุปว่ายังไม่ซื้อดีกว่า คิดว่าจะเอาไว้ซื้อทีหลังตอนใกล้ๆ จะกลับ (ตอนนั้นเกือบโดนเจ้าของร้านแพ่นหัวเอา..!!..) แต่จนแล้วจนรอด เดินทางไปฮอกไกโด..ก็แล้ว กลับมาโตเกียว..ก็แล้ว ก็หามันไม่เจอ นี่เป็นประสบการณ์หนึ่งเวลาไปต่างประเทศ คือ เจออะไรที่อยากได้แล้วอย่ารีรอ ซื้อเถอะ ไม่งั้นโอกาสที่จะอด…สูงมากๆ… Read the rest of this entry »

Comments (6)

พระเศวตอดุลยเดชพาหนฯ พระยาช้างเผือกประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช

 พระเศวต 04 พระเศวต 03 พระเศวต 05 

พระเศวตอดุลยเดชพาหนฯ เป็นพระยาช้างเผือกประจำรัชกาลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช เป็นช้างสำคัญในตระกูลพรหมพงศ์ จำพวกอัฏฐทิศ ชื่อ กมุท สีกายดังดอกกมุท หรือบัวสายแดง  ได้รับพระราชทานนามเต็มว่า

  พระเศวตอดุลยเดชพาหน ภูมิพลนวนาถบารมี
ทุตยเศวตกรีกมุทพรรโณภาส บรมกมลาสนวิศุทธวงศ์
สรรพมงคลลักษณคเชนทรชาต สยามราษฎรสวัสดิ์ประสิทธิ์
รัตนกุญชรนิมิตรบุญญาธิการ ปรมินทรบพิตรสารศักดิเลิศฟ้า
Read the rest of this entry »

ให้ความเห็น

เมื่อชีวิตเริ่มมีภาวะเสี่ยงกับอาการโรคหลอดเลือดหัวใจ…

heart03

ด้วยนิสัยส่วนตัวที่ค่อนข้างแย่ในเรื่องของการบริโภค ความเคร่งเครียดจากการทำงาน พักผ่อนนอนหลับน้อย และจากการที่ไม่ได้ออกกำลังกายมาเป็นเวลานาน เป็นมูลเหตุสำคัญที่ตัวผมเองกำลังมีภาวะเสี่ยงกับอาการโรคหลอดเลือดหัวใจ

ล่าสุด..จากผลการตรวจโดยละเอียดของอาจารย์หมอที่เชี่ยวชาญทางด้านโรคนี้โดยเฉพาะออกมาว่า ผมยังพอที่จะเอาตัวรอดไปได้อีกสักระยะหนึ่ง แต่จากผลของความดันโลหิตที่สูงๆ ต่ำๆ คลอเรสเตอรอลที่สูงกว่าเกณฑ์ปกติ และน้ำหนักที่เกินกว่าเกณฑ์ค่อนข้างมาก ทำให้ชีวิตของผมต้องถูกกำหนดให้บริหารจัดการใหม่ทั้งหมดในทันที Read the rest of this entry »

Comments (1)

“อิวิคต้า” มดคันไฟสายพันธ์ใหม่ พิษร้ายถึงตาย…

Solenopsis

ช่วงนี้มีเรื่องใหม่ที่น่าตกอกตกใจเกี่ยวกับ การแพร่ขยายพันธ์ของสัตว์มหันตภัยชนิดใหม่ ทั้งตามสื่อโทรทัศน์ อินเตอร์เน็ต และสิ่งพิมพ์ สาเหตุหลักสำคัญมาจากสภาวะโลกร้อน และสภาพแวดล้อมของโลกที่เปลี่ยนแปลงอย่างกู่ไม่กลับ เจ้าสัตว์ที่ว่านั่นอาจจะตัวเล็กนิดเดียว แต่ความน่ากลัวของมันอาจทำลายความสมดุลย์ทางธรรมชาติได้ทั้งระบบเลยทีเดียว ผมกำลังหมายถึง เจ้ามดคันไฟตัวใหม่ หรือ มดคันไฟอิวิคต้า Read the rest of this entry »

Comments (2)

“หลวงปู่แหวน” พระองค์แรกที่แม่ให้ผมไว้คล้องคอ…

หลวงปู่แหวน

“อดีตก็เป็นทำเมา อนาคตก็เป็นทำเมา จิตดิ่งอยู่ในปัจจุบัน รู้อยู่ในปัจจุบัน ละอยู่ในปัจจุบันนี้จึงเป็นพุทโธ เป็นธัมโม ปัจจุบันก็พอแล้ว อดีต และอนาคตไม่ต้องคำนึงถึง เกิด แก่ เจ็บ ตาย วัน คืน เดือน ปี สิ้นไป หมดไป อายุเราก็หมดไป สิ้นไป หมั่นบำเพ็ญจิต บำเพ็ญทาน รักษาศีล ภาวนาต่อไป”

ตอนที่ผมเป็นเด็กๆ น่าจะสัก ป.1 – ป.2 ผมจำได้แม่นยำว่า แม่ได้มอบพระองค์หนึ่งให้ใส่ไว้ที่คอ เพื่อคุ้มครอง ปกป้อง และรักษา ตามความเชื่อและความนับถือ และเหรียญของพระองค์ที่ผมกล่าวถึง ที่ยังคงยังคงเก็บรักษาไว้อย่างดีกระทั่งถึงตอนนี้ นั่นก็คือ “หลวงปู่แหวน สุจิณโณ” เกจิดังแห่งวัดดอยแม่ปั๋ง จ.เชียงใหม่ นั่นเอง Read the rest of this entry »

ให้ความเห็น

Older Posts »