คุณใช้โทรศัพท์สาธารณะกันครังสุดท้ายเมื่อไหร่ครับ..??..

telphone

อยู่ๆ วันนี้ผมก็นึกถึงตู้โทรศัพท์สาธารณะขึ้นมา นึกถึงคราวนี้สมองมันคิดไปเป็นการใหญ่ แถมบังเอิญได้ไปพบภาพด้านบนนี้ในอินเตอร์เน็ตด้วยแล้ว คราวนี้ยิ่งไปกันใหญ่เลย…

สำหรับผมเองแล้ว น่าจะเป็นเวลาไม่ต่ำกว่า 5 ปีแล้ว ที่ไม่ได้หยอดเหรียญเข้าตู้เพื่อใช้บริการโทรศัพท์ที่ว่านี้เลย ทำไมล่ะ ก็คงเพราะชีวิตมันผูกติดกับเจ้าโทรศัพท์มือถือ หรือไม่ก็เจ้าเครื่องโทรศัพท์ที่ตั้งอยู่บนโต๊ะทำงานนี่ล่ะ ว่าแล้วผมก็หยิบโทรศัพท์มือถือส่วนตัวขึ้นมาเลย ด้วยความรู้สึกอยากรู้ว่าใน 1 สัปดาห์ที่ผ่านมานี้ ผมได้โทรออกไปทั้งหมดกี่ครั้ง และรับสายทั้งหมดกี่ครั้ง..??..

ใครจะเชื่อผมลองรวบรวมยอดใช้ล่าสุดใน 1 สัปดาห์ที่ผ่านมา ผมใช้ทั้ง โทรออก และ รับเข้า รวมกันทั้งหมด เกือบ 200 ครั้ง นี่ยังไม่นับการใช้โทรศัพท์ที่อยู่บนโต๊ะทำงาน (ส่วนใหญ่จะใช้สำหรับติดต่อภายในบริษัทฯมากกว่า) บ้า..ไปแล้ว..นี่ชีวิตเรามันวุ่นวายขนาดนี้เชียวหรือ ผมพยายามจำแนกเบอร์โทรฯของคนในครอบครัว และเพื่อนๆ แล้ว พบว่ามีปริมาณการใช้ตลอด 1 สัปดาห์ เพียงแค่ 15 ครั้งเท่านั้น ที่เหลือล้วนเป็นเรื่องงานเกือบทั้งหมด อะไรกันนี่..??..

กลับมาที่ภาพด้านบน สำหรับผมแล้วผมว่ามันมีความคลาสสิคอยู่ในตัวนะ คือเมื่อความต้องการของคนน้อยลง ก็สนองความต้องการของสิ่งอื่นๆ ไปในทิศทางเดียวกัน

ตัวผมเองก็มีความทรงจำดีๆ กับตู้โทรศัพท์สาธารณะเหมือนกัน ยกตัวอย่างเช่น ตอนเด็กๆ ก็มีความทรงจำที่ดีๆ กับชายหนุ่มซูเปอร์ฮีโร่ นามว่า “ซูเปอร์แมน” ที่ฉายในจอภาพยนต์ ผู้ชอบแอบเข้าไปเปลี่ยนกางเกงในสีแดงแจ๋ในตู้โทรศัพท์สาธารณะในประเทศอเมริกา เปลี่ยนเสร็จแล้วก็ออกมาปฎิบัติภาระกิจปราบปรามเหล่าร้ายและช่วยเหลือผู้คน

หรือจะเป็นความทรงจำจากการที่โดนกินเหรียญ ทุบตู้ เข้าไปแอบใช้เป็นที่หลบฝน ชวนเพื่อนๆ ไปอัดกันแน่นคุยกับสาวๆ โดนตู้หนีบมือ  หรือแม้กระทั่งโดนไฟดูด ก็เคยมาแล้วทั้งนั้น 

อีกครั้งคงเป็นความทรงจำดีๆ ตั้งแต่ตอนสมัยที่ยังเรียนอยู่ในชั้นมัธยมต้น หลังจากที่พ่อกับแม่ส่งตัวไปอยู่เชียงใหม่ในช่วงปิดเทอมใหญ่ และไปแอบหลงรักลูกสาวแม่ค้าขายไข่ไก่ในตลาดวโรรส ชื่อน้องจิ๊บ..ที่วันไหนไม่ได้เห็นหน้า หรือไม่ได้เห็นหลังคาบ้านก็จะเกิดอาการนอนไม่หลับ สนุกกว่านั้นคือเมื่อกลับมาเรียนที่อัสสัมฯ สำโรง แล้ว ยังอุตส่าห์เก็บเงิน (เหรียญบาท และ เหรียญห้าบาท) เป็นถุงๆ ให้เพื่อนชื่อ เอ๋-ศุภกิจ ช่วยระดมหยอดลงตู้ฯ ที่ตอนนั้นคิดค่าบริการอัตรานาทีละยี่สิบกว่าบาท แลกกับการได้คุยกับน้องจิ๊บ..เพียงแค่ไม่กี่นาที เสียงเหรียญที่หล่นลงตู้ไม่ขาดจังหวะ แม้แต่วินมอเตอร์ไซค์ยังต้องหันมามองแล้วพากันหัวเราะเยาะกันทั้งวิน

ไม่นานความรักของผมก็ต้องพ่ายแพ้ต่อเจ้าตู้โทรศัพท์สาธารณะ เพียงเพราะแค่ว่าไม่รู้ว่าจะไปหาเงินที่ไหนมาหยอดเพื่อแลกกับการได้ยินเสียงของเธอได้อีก

ผมและน้องจิ๊บ..จึงขาดการติดต่อกันไปนับแต่บัดนั้น เออ..สิ อยู่ๆ ก็ไปนึกถึงเขาซะงั้น..!!.. ไม่รู้ถึงวันนี้เวลาผ่านไปสามสิบกว่าปีแล้ว น้องจิ๊บ..จะเป็นอย่างไรบ้าง..??..

แม้วันนี้ผมจะไม่ได้มีโอกาสใช้บริการเจ้าเครื่อง หรือ เจ้าตู้โทรศัพท์สาธารณะเหมือนแต่ก่อนแล้ว แต่ผมก็ยังคงมีเศษสตางค์อย่างน้อยก็ 1-2 บาท เหลือติดไว้ในกระเป๋า เผื่อว่าวันหนึ่งเจ้าโทรศัพท์มือถือที่เปรียบเสมือนอวัยวะส่วนหนึ่งของร่างกายของผมไปซะแล้ว จะเกิดปัญหาขึ้นมาในสภาวะการณ์ที่แสนจะคับขัน แต่ก็ไม่รู้เหมือนกันว่าถึงตอนนั้นแล้ว จะยังมีปัญญาใช้เป็นอยู่หรือเปล่า..??..

คนเรามักจะมีภาพความทรงจำดีๆ ที่เกิดขึ้นกับตัวเองเสมอ ผมเองก็เป็นคนหนึ่ง เพราะฉนั้นคงไม่แปลกเท่าไหร่หรอก ที่หากวันหนึ่งวันใดที่ผมได้มีโอกาสเดินผ่านเจ้าตู้โทรศัพท์สาธารณะ แล้วจะหันไปยิ้มให้กับมัน พร้อมกับเกิดความรู้สึกดีลึกๆ ที่ชุ่มขึ่นอยู่ในใจของผมเอง 

Advertisements

3 ความเห็น »

  1. mangomoment said

    ส่วนตัวแล้ว ไม่ได้พึ่งพาเจ้าตู้นี้นานเกิน 10 ปีไปแล้วแน่ะค่ะ
    แต่ก็แปลกดีเหมือนกันนะคะ
    เรารู้สึกว่า จำนวนตู้โทรศัพท์ไม่ได้ลดลงไปเลย แม้ว่าจะมีโทรศัพท์เคลื่อนที่ที่สะดวกกว่าเข้ามาแทนที่แล้ว

    เวลาเห็นใครเดินเข้าตู้ไปหยอดเหรียญ ใช้บริการ ก็แอบอมยิ้มนะ
    นึกถึงตอนเด็ก ๆ เลย
    ที่ต้องเตรียมเหรียญไว้เยอะ ๆ โทรหาที่บ้านให้พ่อออกมารับ 🙂

  2. ขอบคุณครับ…

    ตอนแรกตกใจนึกว่าน้องจิ๊บ..เข้ามาอ่าน…

  3. loj said

    มีใครบอกได้บ้างว่าเบอร์ตู้สาธารณะหมายเลข025365164อยู่แถวไหน ใครรู้ช่วยบอกหน่อย

RSS feed for comments on this post · TrackBack URI

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: