“ปาทังก้า” ทอด

tuktatan

10 กว่าปีก่อน ผมกับปุ๊ก ภรรยาผม (ตอนนั้นยังไม่ได้แต่งงานกัน) ชักชวนกันไปเดินเที่ยวเล่นในงานกาชาด ที่บริเวณลานพระบรมรูปทรงม้า สวนอำพร กัน และด้วยที่ตัวผมเองเป็นคนที่ชอบกินโน่นกินนี่ไปเรื่อย สายตาก็เหลือบไปเห็นเจ้า “ปาทังก้า” ทอดเข้า ก่อนที่สองเท้าจะเดินก้าวเข้าไปที่ร้านและเอ่ยปากสั่งซื้อกับพ่อค้าทันที

ตั๊กแตน ตัวโตๆ ถูกฉีดด้วยซ๊อสปรุงรสพอชุ่ม ช่างน่ากินเสียเหลือเกิน หลังออกจากร้านผมหยิบเจ้า “ปาทังก้า” ใส่ปากเคี้ยวกรุบกรอบอย่างเอร็ดอร่อย 

เมื่อเจ้า “ปาทังก้า” ถูกส่งจากปากลงท้องไปได้ไม่น่าจะเกิน 2-3 ตัว ผมก็เริ่มรู้สึกถึงความผิดปกติที่เกิดขึ้นกับร่างกาย คือ เริ่มเวียนศรีษะ คันคอ กราม ลิ้นเริ่มรู้สึกแข็งๆ และตามเนื้อตามตัวเริ่มมีผื่นคันขึ้น ก็เลยรีบตัดสินใจเรียกรถตุ๊กๆ กลับมาที่บ้านปุ๊ก ซึ่งในตอนนั้นอยู่ไม่ไกลจากสถานที่จัดงานมากนัก

เมื่อมาถึงบ้าน ผมก็อาเจียรอย่างรุนแรงออกมาทันที  ผมคิดของผมทันทีว่า ร่างกายคงจะพยายามขับพิษบางอย่างออกมา และไม่ได้รู้สึกซีเรียสอะไรนัก เพราะโดยส่วนตัวก็มีโรคภูมิแพ้จากการับประทานอาหารบางชนิดอยู่แล้ว ในคืนนั้นก็เลยตัดสินใจไม่ได้ไปพบแพทย์แต่อย่างใด และกว่าร่างกายจะเริ่มปรับสภาพได้ดีขึ้นก็กินเวลาไปหลายชั่วโมง

* ในความโชคดีของผมนี้ น่าจะเป็นความประมาทของผมเองด้วย คือในภายหลังต่อมา ได้มีข่าวทางหน้าหนังสือพิมพ์ว่า มีหนุ่มใหญ่ 2 คน ที่จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ได้รับประทาน “ตั๊กแตน” และเกิดอาการลักษณะเดียวกันกับผม ถูกส่งไปโรงพยาบาล และแพทย์ต้องทำการล้างท้องเพื่อช่วยชีวิตเอาไว้ หรือในกรณีผู้เสียชีวิตที่จังหวัดขอนแก่น ซึ่งแพทย์ไม่สามารถให้การช่วยเหลือได้ทัน เพราะฉะนั้นหากใครมีอาการดังกล่าว ขอแนะนำให้รีบไปพบแพทย์จะเป็นการปลอดภัยที่สุด 

ด้วยความสงสัยจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในวันนั้น ผมจึงพยายามหาข้อมูลมาประกอบเพื่อหาเหตุหาผลของปัญหา เบื้องต้นผมสรุปของผมเองว่า ในวันนั้นผมคงโชคร้ายโดนยาฆ่าแมลงเข้าไป แต่เมื่อไปเสาะหาข้อมูลจากด้านทางด้านอื่นๆ ก็มีข้อมูลสนับสนุนทางการแพทย์ที่น่าสนใจไม่น้อย เช่น เนื่องจากตั๊กแตนเป็นแหล่งโปรตีน สาเหตุมีความเป็นไปได้ 2 ประเด็น คือ เกิดจากแพ้สารโปรตีนในตั๊กแตนอย่างรุนแรง หรืออาจจะมาจากการแพ้ยาฆ่าแมลง ที่ปนเปื้อนมากับตั๊กแตน เนื่องจากปัจจุบันมีการใช้ยาฆ่าแมลงในการเกษตรปริมาณมาก ซึ่งตั๊กแตนที่อยู่ตามธรรมชาติมีโอกาสที่จะได้รับสารพิษอยู่ตลอดเวลา หรือ ในตัวตั๊กแตนอาจมีสารฮีสตามีน และจะเพิ่มมากขึ้น หลังจากที่แมลงตัวนั้นตาย เมื่อรับประทานเข้าไปอาจมีอาการแพ้ และอาจแพ้อย่างรุนแรงได้ในกรณีที่ผู้ที่บริโภคมีโรคประจำตัว คือ โรคภูมิแพ้ (อย่างตัวผมเอง) อยู่ก่อนแล้ว

หลังเหตุการณ์ครั้งนั้นทำให้ผมเลิกกิน “ปาทังก้า” ไปตลอดชีวิต และตั้งแต่ครั้งนั้นเป็นต้นมา ผมก็ยังไม่มีโอกาสได้ไปเที่ยวชมงานกาชาดอีกเลยกระทั่งถึงวันนี้

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: