สีเหลือง และ สีแดง…

yellow-red3

วันนี้ผมเห็นภาพดอกไม้ดอกนี้แล้วรู้สึกดีจัง ธรรมชาติสร้างความลงตัวให้อะไรหลายๆ อย่าง  สามารถคงอยู่ร่วมกันได้ แต่ในขณะเดียวกันธรรมชาติก็สร้างความไม่ลงตัวให้อะไรได้หลายๆ สิ่ง อย่างน่าอัศจรรย์

ผมเคยมีความคิดว่าไม่ชอบดอกไม้ “สีเหลือง” เพราะหลายครั้งดอกไม้สีเหลืองมีความคิดและมักแสดงออกในลักษณะที่รุนแรง เป็นเหตุเป็นผลทำให้ดอกไม้สีอื่นๆ ในสวน พลอยเดือดร้อนเพราะโดนแมลงที่จ้องกัดกินเสียหายตามไปด้วย

ในตอนนั้น ก็มีคนมาช่วยสรุปบอกว่า ที่ผมมีความคิดแบบนั้นเป็นเพราะผมชอบดอกไม้ “สีแดง” มากกว่า

มาวันนี้ผมก็เกิดความคิดใหม่อีกครั้ง คือ ผมไม่ชอบดอกไม้ “สีแดง” เพราะวันนี้ดอกไม้ “สีแดง” กำลังมีความคิดและแสดงออกในลักษณะที่รุนแรง เป็นเหตุเป็นผลทำให้ดอกไม้สีอื่นๆ ในสวน พลอยเดือดร้อนเพราะโดนแมลงที่จ้องกัดกินเสียหายตามไปด้วยเหมือนกัน

ก็มีคนมาช่วยสรุปบอกผมอีกว่า ที่ผมมีความคิดแบบนี้เป็นเพราะผมชอบดอกไม้ “สีเหลือง” มากกว่า

แล้วผมเป็นใครล่ะ ผมเป็นดอกไม้ในสวนเดียวกันกับ ดอกไม้ “สีเหลือง” และ ดอกไม้ “สีแดง” ที่ในความเป็นจริงแล้ว ทั้งสองสีก็รู้อยู่แก่ใจว่า แท้ที่จริงแล้วในสวนนี้ก็ยังมีดอกไม้สีอื่นๆ อีกมากมาย มากกว่า “สีเหลือง” มากกว่า “สีแดง” ที่เขาเองก็มีสิทธิคิด และมีสิทธิปกป้องสวนที่เขารักเหมือนกัน

สำหรับผมแล้ว เป็นเรื่องธรรมดาอย่างมาก ที่ดอกไม้แต่ละสีจะมีความเห็นไม่ตรงกัน เป็นเรื่องธรรมดาอย่างมากที่ดอกไม้ในสวนทั้งสวนจะมีความเห็นที่อาจจะเห็นด้วยและไม่เห็นด้วย แต่สุดท้ายแล้วต้องย้อนกลับมาถามว่า วันนี้ “สวนของเราได้อะไร” และในอนาคตสวนของเราจะเป็นอย่างไรต่อไป..??..

ทั้งๆ ที่จริงแล้วดอกไม้ในสวนของเราทั้งหมด “กำลังจะตาย” ผมไม่เชื่อหรอกว่าถึงวันนี้แล้ว หากดอกไม้ “สีเหลือง” หรือ “สีแดง” ได้รับชัยชนะอย่างที่ประกาศอย่างเอาเป็นเอาตายกันแล้ว สวนของเราจะกลับฟื้นคืนขึ้นมาใหม่ได้อย่างรวดเร็ว เพราะภาพที่ผมเห็นข้างหน้า คือ ดอกไม้ทุกๆ สี กำลังคอหัก เหี่ยวเฉา และพากันตายไป ไม่ต่างจากป่าช้าที่ไร้ผู้คนยินดีที่จะชื่นชม

วันนี้ ผมเบื่อสภาพผู้ของท่านผู้นำต่างๆ ที่มักจะพูดว่า พวกเราควรจะอดทด เพียงเพราะพวกเรากำลังจะได้รับชัยชนะ อยากถามเหมือนกันว่า อะไรคือ “ชัยชนะ” วัฐจักรที่ผมเห็น ไม่มีคำว่าชัยชนะ “มีแต่วงจรชีวิตที่ต้องต่อสู้กันไปอย่างไม่มีวันจบสิ้น”

แล้วใครชนะ..??.. สำหรับผมแล้ว สวนข้างๆ เรา สวนที่อยู่ใกล้ๆ เรา สวนที่อยู่ห่างจากเรา สวนที่อยู่ไกลจากเรา เขาชนะกันหมดเลย มีแต่สวนของเราที่ทำได้เพียงแค่ความรู้สึกที่ว่า “เราชนะแล้ว” กับความรู้สึกที่สะใจชั่วครั้งชั่วคราวเท่านั้น

เวลาที่ผมเปิดตู้เสื้อผ้า ผมเห็นเสื้ออยู่สองตัวที่เคยรัก เคยใส่แล้วรู้สึกดี รู้สึกภาคภูมิใจ รู้สึกว่าสีนี้มีความหมายและเป็นสีสัญลักษณ์ของวันเกิด ของ “เจ้าของสวน” ที่ผมรักและเทิดทูน

หรือ สีนี้ มีความหมายที่แสนจะยิ่งใหญ่สำหรับคำว่า “สวน” แผ่นดินเกิดของผม ที่บรรพบุรุษของผม ต้องแลกด้วยเลือดด้วยเนื้อเพื่อให้ความเป็นสวนแห่งนี้ยังคงอยู่กระทั่งถึงทุกวันนี้ 

แต่ความคิดของผม “กลับไม่ใช่เลย” เพราะวันนี้ผมไม่อาจเลือกที่จะใส่เสื้อทั้งสองสีนี้ได้ เพราะเหตุใด เพราะเหตุที่ว่า ผมอาจจะโดนทำร้าย อาจโดนเข้าใจผิด อาจถูกจับให้ไปเป็นอะไรหรือไปเป็นพวกของใครก็ไม่รู้

การที่ไม่แสดงออกของผม จึงไม่ได้หมายความว่า ตัวผม รักสวน รักเจ้าของสวน น้อยไปกว่าคนที่ต้องแสดงออกเท่านั้น

ที่สุดแล้ววันนี้ สวนดอกไม้ที่ผมอยู่ได้พังย่อยยับไปต่อหน้าต่อตาผมแล้ว

มีใครเคยมีความคิดเหมือนผมบ้างไหม..??.. ว่า..

เจ้าของสวนดอกไม้ของผม ที่ได้ทุ่มเทแรงกาย แรงใจ มาตลอดชีวิต ถึงวันนี้แล้ว “ท่านได้อะไรเป็นการตอบแทน..??..

น่าเสียใจจริงๆ ครับ  

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: