ลำรึกภาพบรรยากาศการท่องเที่ยว ณ หาดแม่รำพึง-ก้นอ่าว จังหวัดระยอง ในปี 2531 และ ปี 2532

scan0028 scan0029 scan0030 

ความจริงแล้วภาพการท่องเที่ยวของผมกับเพื่อนๆ ในกลุ่ม A.C.SR. BAND’86 ณ หาดแม่รำพึง หรือ ก้นอ่าว นี้ อยากจะนำมาลงไว้นานแล้ว แต่ที่มีปัญหาก็คือ พยายามที่จะทบทวนความจำว่า ภาพไหนมันอยู่ในปี 2531 และ ภาพไหนมันอยู่ในปี 2532 เพราะตอนนั้นพวกเรารวมกลุ่มกันไปเที่ยวเป็นครั้งแรก (หลังจากที่แยกย้ายออกจาก โรงเรียน อัสสัมชัญ สำโรง ไปเรียนต่อที่อื่นๆ กันหมดแล้ว) และติดใจชวนกันกลับไปซ้ำกันอีกครั้งในปีถัดมา ที่สุดแล้วก็จำไม่ได้จริงๆ ก็เลยเอามารวมกันไว้อย่างนี้ล่ะ

ที่จำได้ค่อนข้างชัดก็คือ การเดินทางไกลมหาโหด 4 เว้าทะเล ขอย้ำ 4 เว้าทะเล เรื่องของเรื่องก็ไม่มีอะไร เพียงแค่พวกเราลงรถทัวร์กันที่ระยองแล้ว ท่านบุ๊ง..นี่ล่ะ ที่เสนอให้ไปลองติดต่อที่พักชายหาดส่วนตัวแห่งหนึ่งกัน ว่าแล้วก็เช่ารถสองแถวมุ่งหน้ากันไปยังสถานที่แห่งนั้นกันเลย ปรากฎว่า มันแพงน่ะ แบบว่าไม่มีเงินกัน ก็เลยร่วมประชุมหารือกันว่า จะกลับทางเดิม คือ มาหารถที่ถนนใหญ่ หรือ พวกเราจะเลือกเดินเลาะชายหาดไปเรื่อยๆ กันดี ชัวร์เลย!! พวกเราเลือกที่จะเดินเลาะชายหาด แล้วก็อย่างที่บอก 4 เว้าทะเล กว่าจะถึงก้นอ่าว (ชายหาดแม่รำพึง) ก็สะบักสะบอมกันเป็นแถวๆ… 

scan0025 scan0021 scan0026  

ภาพในกลุ่มต่อมา ตอนนั้นมีโฆษณาตัวหนึ่งทางหน้าจอทีวี คือ แบนด์ฟอร์เมน เป็นประมาณว่านายแบบสี่ห้าคนมาเดินเรียงแถวหน้ากระดานกัน แต่คอนเซ็ปของพวกเราคือ ไม่ได้ร่วมเดินในลักษณะนี้กันมานานมากแล้ว ตั้งแต่เมื่อครั้งยังเล่นวงโยฯด้วยกัน ภาพมันก็เลยออกมาพ้องกันโดยปริยาย ภาพนี้พวกเราหลายๆ คนก็เลยตั้งชื่อเท่ห์ๆ กันว่า ภาพ “แบนด์ฟอร์เมน” 

scan0022 scan0019 scan0020 

scan0023 scan0024 scan0016  

และทั้งสองปีที่ไปเที่ยวกันก็ไม่รู้ว่าอะไรดลใจ คือต้องไปปีนไปป่ายเจ้าภูเขาที่ยื่นออกไปยังทะเลลูกนี้ เพื่อบันทึกภาพถ่ายรูปกัน ก็เท่ห์ดีหรอกนะ เออ..เอาดิ.. 

scan0015 scan0017 scan0018 

การท่องเที่ยวทั้งสองปีครั้งนั้น มีความสนุกสนานและเสียงหัวเราะกันโดยตลอด เหล้ายาปาปิ้งก็พอจะตกถึงท้องบ้าง แต่เวลาจะถ่ายรูปก็ต้องมีการจัดฉาก ว่าพวกกูมาไม่ได้ลำบากนะโว้ย มีการไปเอาร่องรอยต่างๆ มาประกอบ เช่น มีตังค์กินเหล้ากันแบนเดียว ก็ไปหาขวดที่เขากินกันหมดแล้วมาเรียงไว้หน่อย อะไรประมาณนี้ 

เพลง ก็เป็นสิ่งหนึ่งที่พวกเราดูเหมือนจะขาดกันเสียไม่ได้ เพลงร่วมสมัยจึงถูกขับร้องโดยพวกเรากันอย่างต่อเนื่อง โดยมีเสียงกีตาร์เคล้าคลอกันตลอด ที่จำได้ก็มีอยู่เพลงหนึ่งคือ เพลงโฆษณา นมสด UHT ร้องออกมาประมาณนี้ “พวกเราชอบชีวิตทันสมัย เราภูมิใจนมสด UHT เป็นนมสดสำหรับวันดี ให้ UHT เป็นนมของเรา รสชาติ อร่อย ดื่มบ่อยๆ ดื่มกันได้ทุกที ก็แข็งแรงเติบโตน่ะสิ  ดื่ม UHT กันเป็นประจำ” ไม่รู้จำได้หมดหรือเปล่า..??… ร้องกันมันอยู่นั่นล่ะ คือ พอเพลงไหนจบ ไอ้เพลงนี้ก็จะขึ้นต่ออย่างนี้ไปตลอด (เล่นเอาจำเนื้อได้ยันป่านนี้เลย..555)  

เวลาผ่านมา 20 ปี เศษแล้ว ธรรมชาติในปัจจุบันได้เปลี่ยนแปลงไปอย่างน่าตกใจจริงๆ ก็ไม่รู้ว่าอีก 20 ปี ข้างหน้า จะเปลี่ยนแปลงไปอีกมากน้อยเพียงไร..??..

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: