งานดนตรีแก้คิดถึง (ครั้งสุดท้าย) ของพวกเรา ปี 2530

scan00141   scan00151    scan00161  

scan00173    scan00181   scan00191

scan00201    scan00211   scan00223

scan00251    scan00232   scan00241

จากที่ได้ Post ไว้ในกระทู้ก่อนหน้านี้เรื่อง ภาพระหว่างฝึกซ้อมก่อนงานรวมตัวเล่นดนตรีแก้คิดถึง (ครั้งสุดท้าย) ของพวกเรา ปี 2530 ไปแล้ว ก็ขออนุญาตบอกกล่าวเรื่องราวของพวกเราและบรรยากาศในวันนั้น เท่าที่สมองน้อยๆ จะจำได้ดังนี้

หลังจากที่เกิดความคิดสนุกและตกลงกันว่า จะขออนุญาตกับทางโรงเรียนฯ เพื่อรับอาสานำอดีตสมาชิกวงโยธวาฑิตฯ ร่วมแสดงดนตรีในงานกีฬาสีของโรงเรียนประจำปี 2530 โดยมีวัตถุประสงค์หลักที่แอบแฝงไว้คือ การได้มารวมตัวเล่นดนตรีแก้คิดถึงกันอีกสักครั้ง และมีมิสพูนสุขฯ ที่ยอมเป็นผู้ค้ำประกันในความนึกสนุกของพวกเราให้ ทั้งๆ ที่มีเสียงคัดค้านจากรอบด้าน (ช่วงนั้นคนหมั่นไส้เยอะ…) จนกระทั่งได้รับการอนุญาตในเวลาต่อมา….

ในช่วงเวลา 2 สัปดาห์ ก่อนการแสดง (หลังจากที่แยกย้ายกันไปครึ่งปีกว่า) พวกเราเองก็ไม่ได้มุ่งมั่นฝึกซ้อมอะไรกันนักหนาอย่างที่ควรจะเป็นกันสักเท่าไหร่นักหรอก เริ่มต้นกันก็เอาเครื่องดนตรีที่ไม่ได้ใช้งานอยู่นานออกมาทำความสะอาด ซ้อมเพลง และซ้อมเพลงบรรเลงสนามกัน เช้า-กลางวัน และเย็น และมีความรู้สึกสนุกสนานกันทุกครั้ง โดยเฉพาะเวลาเพื่อนที่ห่างหายไปกลับมาเจอหน้าเจอตาและร่วมฝึกซ้อมด้วยกันอีกครั้ง แต่ก็มีปัญหาเยอะแยะไปหมด ตามที่ได้เขียนบันทึกไว้แล้วในกระทู้ก่อนหน้านี้….

ในวันงานจริง กลับให้อารมณ์ความรู้สึกได้หลากหลาย เริ่มตั้งแต่เช้าตั้งแต่ตั้งแถวเตรียมความพร้อม เหล่าแฟนคลับน้องๆ ที่คอยเฝ้าติดตามมาตลอด ก็ยังคงมาคอยให้กำลังใจกัน เหมือนเดิม และวิ่งตามไปส่งกระทั่งพวกเราเข้าไปยืนประจำที่อยู่ในสนามฟุตบอลของโรงเรียน ไม่นานก็ปรากฎร่างชายหนุ่มสองคน ที่พวกเราต่างคุ้นเคยกันดี พี่ต๊อก-บัณฑิต กับ พี่ณต-ประณต ทำเซอร์ไพรส์มาทำหน้าที่ควบคุมวงฯ และให้กำลังใจพวกเรา ในงานที่ทุกคนตั้งใจเป็นครั้งสุดท้าย พี่ทั้งสองคนใช้เวลาช่วงสั้นๆ ในการปรับเสียงและเทียบเสียงก่อนการแสดง เราทำหน้าที่ของเราได้ดีกว่าผลของการฝึกซ้อม รวมทั้งการแสดงดนตรีสนามในวันนั้นด้วย

คงเพราะกำลังใจจากพี่ทั้งสองคน และจากสิ่งที่มีอยู่ในใจของพวกเราทุกคน ช่วงจบพิธีเปิดฯ พวกเราต่างแยกย้ายทักทายกัน พี่ต๊อก กับ พี่ณต จะถูกรุมเพราะความห่างกันเป็นพิเศษ ดูจากภาพแล้ว เชื่อว่าหลายคนคงนึกบรรยากาศความสุขในวันนั้นได้

ในวันนั้น ทางโรงเรียนฯได้จัดเลี้ยงอาหารกลางวันเพื่อแสดงความขอบคุณพวกเรา และเพื่อนหลายๆ คนที่สละเวลากลับมาร่วมงานกัน ซึ่งก็เป็นครั้งหนึ่งในไม่กี่ครั้งหรอกที่พวกเราได้รับ แต่กลับเป็นครั้งหนึ่งที่พวกเรารู้สึกภูมิใจกับความรู้สึกที่ดีต่อผู้บริหารของโรงเรียนฯในขณะนั้น 

*จากภาพ : เพื่อนๆ หลายคนมาในชุดนักเรียน ที่ไม่ได้ปัก อสช อีกต่อไปแล้ว

ช่วงบ่าย พวกเราชักชวนกันทำในสิ่งที่อยากทำ คือชวนกันเล่นดนตรี เล่นกันไปเรื่อยเปื่อย และมีความสุข จนมีเสียงดุจากงานกีฬาสีข้างล่างว่า พวกเราเสียงดังเกินไป

ช่วงเย็น พวกเรารวมตัวกันอีกทีในพิธีปิดกีฬาสีประจำปี ก่อนจะแยกย้าย และไม่ลืมเก็บบันทึกภาพที่ดีกับการรวมตัวในชุดเครื่องแบบครั้งสุดท้ายเหล่านี้ไว้ในความทรงจำของพวกเรา….

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: