4 ธันวาคม พ.ศ. 2529 วันแห่งความทรงจำ ตอนที่ 1

scan00091   scan00101   scan00111   scan00122

 

พวกเรามารวมตัวพร้อมกันที่บ้านมาสเตอร์ปรีชาฯ ตั้งแต่ช่วงเย็นๆ ของวันที่ 3 ธ.ค. ปี 2529 หัวข้อสนทนาก็คงจะมีกันอยู่เรื่องเดียว คือภาระกิจสำคัญในวันรุ่งขึ้น “การเข้าแข่งขันประกวดวงโยธวาทิต นนศ. ประจำเขตการศึกษาที่ 1″…….

ตลอดทั้งคืน ที่พวกเราใช้สถานที่คุ้นเคยแห่งนี้เป็นที่ค้างแรม มันช่างเป็นช่วงเวลากลางคืนที่ยาวนานซะจริงๆ กว่าจะหลับกันได้ พวกเราก็นอนกันไม่พอแล้ว..

ก่อนพระอาทิตย์ขึ้นในเช้าวันที่ 4 ธ.ค. ปี 2529 พวกเราทุกคนอยู่ในความพร้อม ทุกคนแต่งเครื่องแบบ เครื่องดนตรีคู่ทุกข์คู่ยากของแต่ละคนเตรียมพร้อมอยู่ข้างกาย ก่อนเข้าแถวเดินออกจากที่พักอย่างเงียบๆ เพื่อไปขึ้นรถบัสที่จอดรอรับอยู่ภายในบริเวณโรงเรียนฯ

เช้านี้ไม่ได้มีแต่เพียงมาสเตอร์ปรีชา, พี่ต๊อก, พี่ณต และพี่กุ้ง เท่านั้น ที่เตรียมจะเดินทางไปพร้อมกับพวกเรา ทีมงานฝ่ายโสตฯของโรงเรียนฯขณะนั้น ซึ่งก็มี มิสศิริวรรณ (คงขวัญ) และมาสเตอร์หน่อย (ชาญชัย) รออยู่ที่รถพร้อมอุปกรณ์บันทึกภาพ, มิส-มาสเตอร์ 3-4 ท่าน จากห้องประเมินผล นำโดยมิสสินีนาฎ ได้รับอนุญาตจากทางโรงเรียนที่จะเป็นตัวแทนไปร่วมให้กำลังใจเพียงคณะเดียว, มิสพิณธุสร และ มิสยุพดี ที่อยู่กับพวกเรามาตั้งแต่พวกเรายังตัวเล็กนิดเดียว ยอมที่จะหนีงานสอนในวันนั้นเพื่อไปให้กำลังใจกับพวกเรา แม้ว่าหลังจากวันนั้นแล้ว มิส ทั้งสองจะได้รับการพิจารณาวินัยถึงขั้นเป็นความผิดร้ายแรง ซึ่งเชื่อว่าไม่มีพวกเราคนไหนได้ยิน ความลำบากนี้จากปากของมิสมาก่อน และกำลังใจกลุ่มสุดท้าย คือกำลังใจจากครอบครัว พ่อ-แม่ และผู้ปกครอง ของพวกเราหลายท่าน ตั้งต้นเป็นคณะเดินทางพร้อมๆ กับพวกเราที่นี่ด้วย….

ภาพแรกที่เราเดินทางไปถึงบริเวณสนามแข่งขัน คือ องค์พระปฐมเจดีย์ และรถบัสพาพวกเรามาหยุดบริเวณที่ว่างด้านข้างของพระราชวังสนามจันทร์ บรรยากาศก่อนการแข่งขันในวันนั้นยากที่จะบรรยายและถ่ายทอดออกมาได้ มันเศร้าๆ เหงาๆ ฝนตกลงมาพรำๆ เจิ่งนองตามพื้นไปทั่ว…

แล้วก็เหมือนฟ้าผ่าเปรี้ยง! เมื่อมีการแจ้งให้ทราบว่าจะย้ายสนามแข่งขัน จากสนามกีฬามาตรฐานที่พวกเราเห็น และเพิ่งได้มาฝึกซ้อมในสถานที่จริงเมื่อไม่กี่วันที่ผ่านมา ให้มาใช้สนามหญ้าบริเวณด้านหน้าอนุสาวรีย์ย่าเหลแทน ความจริงเขาก็ไม่ได้ประกาศในเช้าวันนั้นหรอก เพราะมีการเตรียมการจากฝ่ายจัดการแข่งขัน โดยการวางเต๊นท์ไว้ล่วงหน้าแล้ว…

ช่วงรอก่อนการเปิดการแข่งขัน พวกเราเสียเวลาไปกับการตั้งเสียง ไม่มีใครให้ความสนใจกับอาหารเช้านัก กำลังใจ ของพวกเราค่อนข้างจะดี รวมทั้งท่าน อาจารย์ฑีฆา โพธิเวศน์ ที่ได้ให้เกียรติมาให้กำลังใจพวกเรา ร่วมกับผู้ปกครอง ซึ่งบางท่านถึงกับปลุกเครื่องรางของขลังมาเต็มตัว และครูบาอาจารย์ที่สายตาไม่ได้ละทิ้งไปจากพวกเราเลย ทั้งๆ ที่ คู่แข่งบางวงฯ ยังหลงทางยังมาไม่ถึงด้วยซ้ำ…

หลังพิธีเปิดงานฯ และวงฯแรกคือ ร.ร. ศรีบุญญานนท์ แสดงเสร็จไปแล้ว ก็ถึงคราวที่พวกเราจะออกไปแสดงความ สามารถบ้าง ภาพที่เห็นเป็นภาพขณะนั่งบรรเลงเพลงคอนเสิร์ต รายละเอียดของการแสดงคงไม่ขอพูดถึง แต่จากบรรยากาศภายในภาพ มองดูแล้วรู้สึกเศร้าไปหน่อย ทั้งๆ ที่ฝั่งคนดูมีแต่คนลุ้น คนเชียร์ และคนให้กำลังใจอยู่เต็มไปหมด…

กระทู้นี้คงขอจบแค่นี้ เพื่อจะขอให้เพื่อนๆ ที่ร่วมอยู่ในเหตุการณ์ได้เสริมเติมภาพในประวัติศาสตร์ เพื่อความสมบูรณ์ก่อนที่จะนำเสนอเรื่องราวในวันที่ 4 ธ.ค. 2529 ในกระทู้ภาคต่อไปจากนี้…

Advertisements

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: